Η χαμένη τιμή των Ελλήνων

του καθηγητού Κων. Π. Ρωμανού, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

O Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων. Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της «κακοδαιμονίας» μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ. την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λπ.) το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σ’ ένα πιο θετικό μέλλον. Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ό,τι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθαυτήν μπήκε στο στόχαστρο του «εκσυγχρονιστικού» λόγου. Το στοίχημα ήταν οι Έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να... προοδεύσουν. Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.

Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση. Το μεσοδιάστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτήν των πραγμάτων.

Τουρκική γλώσσα στα σχολεία! Επιστολή καταπέλτης καθηγητή ΕΜΠ προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο!

 Αξίοτιμοι Κύριοι Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου,


Αν ευσταθούν τα κατωτέρω, που το ΦΕΚ δείχνει ότι μάλλον ευσταθούν, γιατί τούρκικα και όχι Σερβικά ή Ρουμάνικά ή δεν ξέρω τι. Είναι δυνατόν να μην αισθάνεστε ντροπή που τα ελληνόπουλα δεν θα μπορούν να περάσουν στο λύκειο σε λίγα χρόνια αν δεν γνωρίζουν τούρκικα;;

Και αυτό επειδη το αποφάσισε η γνωστή νεοταξικιά κ. Γιαννάκου, με υπεύθυνο τον ,,αξιότιμο,, κουμπάρο του κ. Ερτογάν και συναινούντων των λοιπών προοδευτικών και μη δημοκρατικών κόμματων;; Ποιος επιτέλους αποφάσισε να κάνει τους Έλληνες ραγιάδες;;

Ειλικρινά ΝΤΡΟΠΗ !!

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Σχόλια Επι της Επιστολής


ΦΕΚ Τουρκική Γλώσσα.

Σας φαίνεται ασήμαντο το ότι σε 15-20 χρόνια όλα τα Ελληνόπουλα δεν θα μπορούν να περάσουν στο λύκειο αν δεν γνωρίζουν καλά την Τουρκική;

Η Δύναμη και η Αναγκαιότητα της Αλήθειας και της Πνευματικής Σιγουριάς σε Δύσκολες Στιγμές.

Όλοι θέλουμε ευτυχία.

Επιθυμούμε και επιδιώκουμε να έχουμε με κάθε τρόπο αυτά που πιστεύουμε ότι μας δίνουν ευτυχία.

Για να νιώθουμε ευτυχία θέλουμε να έχουμε ασφάλεια, ελευθερία, υλικά αγαθά, αναγνώριση και σεβασμό, ανέσεις, δημιουργική έκφραση, αγάπη, γνώσεις, εξέλιξη και σταδιακά την υπέρβαση του σώματος, του νου και της ψευδαίσθησης της ξεχωριστότητας.

Χρειαζόμαστε όλα αυτά επειδή έχουμε χάσει την επαφή μας με την εσωτερική μας πνευματική φύση που είναι αιώνια και πάντα σε πληρότητα και ευδαιμονία.

Είμαστε αιώνιες πνευματικές οντότητες που προβάλλουμε και εκφράζουμε την συνειδητότητα μας μέσα από το υλικό μας σώμα και το νού εδώ στο υλικό πεδίο.

Η αρχαιοελληνική φιλοσοφία στο σήμερα

 Στην μεταβατική εποχή που διανύουμε, όπως και στο μεταίχμιο κάθε νέας εποχής, κάτι νέο κυοφορείται, καθώς το παρόν αποσυντίθεται για να προκύψει κάτι καινούργιο. Στην νέα αυτή εποχή, ο άνθρωπος καλείται να επαναπροσδιορίσει την θέση του, τόσο σε σχέση με τον πνευματικό του εαυτό του, όσο και με την φύση, καθώς αιώνες τώρα ακολουθεί μία πορεία αποξένωσης. Ζούμε σε έναν κόσμο που επικρατούν οι άνθρωποι της επιτυχίας και του χρήματος, και όχι της ηθικής και της αρετής, της πληροφορίας και όχι της γνώσης.
Η σύγχρονη επιστήμη μπορεί να εξελίσσεται ταχύτητα, είναι φανερό όμως ότι κάτι λείπει, καθώς σε επίπεδο κοινωνίας υπάρχει κρίση αξιών, μοναξιά και ατομισμός, αποξένωση του ανθρώπου από τον εαυτό του και την φύση, ενώ η παραγωγή όλο και περισσότερων υλικών αγαθών είναι πια ο υπέρτατος σκοπός της ζωής.
Ειδικά ο νέο-Έλληνας φέρει διπλή ευθύνη στους ώμους του. Ως συνεχιστής μίας απίστευτης πολιτιστικής κληρονομιάς οφείλει να αποκαταστήσει τον κομμένο ομφάλιο λώρο με την αρχαιοελληνική σκέψη, η οποία σε κάθε δύσκολη στιγμή της ανθρωπότητας αποτέλεσε την αφετηρία του Διαφωτισμού και της αναγέννησης, αλλά και να πρωτοστατήσει σε μία νέα αντίληψη για τον άνθρωπο, την ζωή, και τον κόσμο. Το να υπάρχεις «ελληνικός» σημαίνει τέσσερις τρόπους συμπεριφοράς σύμφωνα με τον καθηγητή Λιαντίνη:

Υδράργυρος στο σπίτι μας - Τοξικός έως και φονικός για τον οργανισμό μας!

Ολοι σπίτι έχουμε ένα κοινό θερμόμετρο υδραργύρου - η χρήση του οποίου
 απαγορεύθηκε, ευτυχώς, από την 1/1/2011 με οδηγία της Ε.Ε. Ολοι κάποια  στιγμή έχουμε σπάσει ένα τέτοιο θερμόμετρο. 

Εγώ όταν ήμουν μικρή το έφαγα  κιόλας!!! Και τι κάναμε: Μαζέψαμε τις ασημένιες «μπιλίτσες» με τα χεράκια
 μας ή - ακόμα χειρότερα; - με την ηλεκτρική σκούπα και τις πετάξαμε στα  σκουπίδια ή στη λεκάνη της τουαλέτας κ.λ.π.. Μόνο που τότε ίσως δεν ξέραμε  ότι ο υδράργυρος, είναι το πιο επιβλαβές βαρύ μέταλλο (θυμάστε σχολείο,
 Χημεία;), η κατάποση, ή ακόμα χειρότερα, η εισπνοή του οποίου (ΝΑΙ ΟΙ  ΜΠΙΛΙΤΣΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ και είναι χειρότερο να τις εισπνεύσεις από το  να τις καταπιείς !!!) δύναται να επιφέρει από πρόσκαιρες παρενέργειες  (πονοκέφαλο, απώλεια συνείδησης κ.λ.π.) έως μόνιμες καρδιαγγειακές και  νεφρικές βλάβες. Ακόμα ακόμα, μπορεί να δημιουργήσει χρωμοσωματικές
 ανωμαλίες που οδηγούν σε μογγολισμό!!!

 Συνεπώς, μόλις δούμε τις γλυκούλες ασημί μπαλλίτσες:

 1. Ανοίγουμε τα παράθυρα, για να αερίζεται καλά ο χώρος
 2. Απομακρύνουμε παιδί ή ζώο.
 3. Φοράμε τα γάντια μας (όχι τα μάλλινα του χιονιού, της κουζίνας εννοώ)

 4.  Με ένα κομμάτι χαρτί συγκεντώνουμε τα σώματα του υδραργύρου, τα οποία λόγω
 σχήματος και βάρους εκτοξεύονται μακριά τα άτιμα. Προς θεού δε
 χρησιμοποιούμε ηλεκτρική σκούπα ή σκουπάκια!!! 

 5. Τα βάζουμε σε τρεις  πλαστικές σακούλες που τις κλείνουμε όσο πιο ερμητικά γίνεται και τα
 βγάζουμε στο μπαλκόνι. 

 6. Τα απορρίπτουμε, όχι φυσικά στα σκουπίδια, αλλά σε  σταθμούς συγκέντρωσης τοξικών αποβλήτων. Οι περισσότεροι δήμοι έχουν  τέτοιους πιά. 

 7. Προμηθευόμαστε από το φαρμακείο ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο.  Μην ακούσω από κανέναν ότι δεν το εμπιστεύεται γιατί δεν είναι ακριβείας.  Δεν θα πάθουμε τίποτα εάν μας δείξει 0,1 βαθμό C απόκλιση.

 Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις οικολογικές λάμπες φωτισμού με τις οποίες  μας ενθαρρύνουν όλοι  να αντικαταστήσουμε τις απλές  λάμπες. Εχουν υδράργυρο!!!! Σε μικρότερη ποσότητα /ανά λαμπτήρα σε σχέση με  το θερμόμετρο, αλλά εάν σκεφτείτε πόσες αριθμητικά χρησιμοποιούμε το  χρόνο...

 Εχετε ακούσει ποτέ ότι δεν πρέπει να τις πετάτε μόλις καούν, αλλά πρέπει να  τις συγκεντρώνετε και να τις απορρίπτετε σε ειδικούς για το σκοπό αυτό  συλλέκτες; Εγώ αυτό που κάνω είναι να τις συγκεντρώνω σε μια σακούλα, να τις  φυλάω κάπου που δεν κινδυνεύουν να σπάσουν και μια φορά στο τόσο να τις  πηγαίνω στο IKEA, που έχει σταθμό συγκέντρωσης για αυτές.

 Σας παρακαλώ προωθήστε το μήνυμα όπου μπορείτε, να ενημερωθεί ο κόσμος, μιας  κι αυτοί που πρέπει να τον ενημερώσουν κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου...

πηγή

από mail που μου έστειλαν