Η κίτρινη πεταλούδα

Σήμερα το πρωί ....


και ενώ το πνεύμα μου ήταν αφοσιωμένο στην ματαιότητα αυτού του κόσμου, βρισκόμουν στην καταπράσινη βεράντα μας... Είναι γεμάτη από φυτά και λουλούδια, τα οποία αγαπώ τόσο όσο τα μωρά μου - τα περισσότερα είναι δε υιοθετημένα. Ανέλαβα τον επίσημο ρόλο του κηδεμόνα τους - με περίσσεια χαρά - όταν τα βρήκα (ένα - ένα) πεταμένα, ημιθανή  στον δρόμο και τα ανέστησα με αγάπη, μιλώντας τους και πιστεύοντας σε αυτά....

Εκείνη τη στιγμή λοιπόν, μια κίτρινη πεταλούδα (την ομορφιά της δεν έχω λόγια να περιγράψω) , ήρθε και αφού άρχισε να περιφέρεται γύρω μου, την παρακάλεσα να σταματήσει να την θαυμάσω...
Και πράγματι... κάθησε σε ένα φύλλο της φούξια βουκαμβίλιας ακριβώς μπροστά μου!
Λύγισε η ψυχή μου από το μήνυμα της ευτυχίας που μου έφερε... και τότε της ζήτησα να την αγγίξω...
Και πλυμμήρισε από συγκίνηση η ψυχή μου όταν μου επέτρεψε αυτό το θείο πλάσμα να χαϊδέψω τα φτερά του... Και καθόταν εκεί ακίνητη, λες και απολάμβανε αυτό που συνέβαινε...

Αυτό είναι ευλογία.... Τώρα χαμογελώ και η καρδιά μου πλυμμηρίζει από αγάπη, η οποία εύχομαι να φωλιάσει για πάντα στις καρδιές όλων...

Άνθρωποι και Ζώα είμαστε Ένα

Μία πραγματικότητα, που μας θυμίζει πως δεν υπάρχουν κακά ζώα. Μία πραγματικότητα που μας θυμίζει πως άνθρωποι και ζώα συμβιώνουν αρμονικά με αγάπη, κάτι που έχουμε εκπαιδευθεί να μην πιστεύουμε...

Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας που βρίσκονται  μέσα σε έναν προσωπικό ʻΑρμαγεδώναʼ, μόνοι τους, χωρίς καν οι κοντινοί τους άνθρωποι ή οι αγαπημένοι τους να το υποπτεύονται.  Συνθλίβονται κυριολεκτικά, κατά περιόδους, από ένα τρομερό αίσθημα ματαίωσης και απογοήτευσης, είτε σε σχέση με τον εαυτό τους, την οικογένειά τους ή την καριέρα τους. Αισθάνονται τρομερή μοναξιά, αγωνία, ανησυχία και πολλές φορές ερεθίζονται με το παραμικρό χωρίς εμφανή αιτία. Αυτά τα συναισθήματα μπορούν να γίνουν τόσο έντονα που μπορεί να σκοτεινιάσουν και να καταστρέψουν όλη την ευτυχία τους και σε κάποιες περιπτώσεις να τους γίνουν αφόρητα. Επειδή σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να καλύψει  πλήρως αυτό το τεράστιο θέμα που συμμετέχει και προκαλεί, εν μέρει την Παγκόσμια Κρίση στις μέρες μας, θα ήθελα να εστιάσω την προσοχή σας σε μερικά σημαντικά σημεία.

Αν θεωρήσουμε τον σάρκινο υλικό άνθρωπο σαν την μονάδα της ύπαρξής μας, αυτός δεν αποτελεί παρά ένα συνονθύλευμα κυττάρων συγκεντρωμένων σε ιστούς και όργανα που ελέγχονται και εμψυχώνονται από την οντότητα του και την ευφυΐα του. Αυτό που στην Εσωτερική Παράδοση ονομάζεται «κατώτερος άνθρωπος», στην ουσία αντιστοιχεί σʼ αυτή την συνάθροιση κυττάρων και ευφυούς νοημοσύνης που ενορχηστρώνει και  καθοδηγεί τη μηχανή του σώματος για τις δικές του ανάγκες. Η κύρια εργασία του είναι το να μάθει να τα ελέγχει και να τα διατηρεί σε μια κατάσταση σωστής «ισορροπίας δύναμης».   Αν κάποια από αυτές τις ʻνοημοσύνεςʼ βγει εκτός ισορροπίας  ή μπει σε υπερβολή, λέμε ότι ο άνθρωπος συμπεριφέρεται σαν κακοποιός οντότητα, αλλά δεν αναγνωρίζουμε ότι αυτή η ʻοντότηταʼ είναι παράγωγο της ίδιας της σύστασης του ανθρώπου και όχι κάτι από το εξωτερικό του περιβάλλον. Όταν το Πνεύμα μέσα στον άνθρωπο, ο ʻΕαυτόςʼ, δεν είναι  αρκετά εκπαιδευμένος ή συντονισμένος με τον αληθινό του  σκοπό, η επιρροή αυτών των ʻεγώʼ είναι πολύ ισχυρή πάνω του. 

Εσωτερική Δύναμη

 

Η εσωτερική δύναμη είναι αυτό το μαγικό στοιχείο που κάνει τους ανθρώπους να δείχνουν σίγουροι για τον εαυτό τους και να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα πάντα. Αφού το θαυμάζεις στους άλλους, γιατί να μην το αποκτήσεις;

1. Μην αγχώνεσαι για τη γνώμη των άλλων
Δεν είναι δική σου υπόθεση το τι πιστεύει ο καθένας για το πως να ζήσεις τη ζωή σου. Οπότε σταμάτα να προβληματίζεσαι αν η απόφασή που πήρες θα αρέσει σε οικογένεια, σύντροφο ή φίλους, και σιγουρέψου ότι βασικά, αρέσει σε εσένα.
2. Ξεκαθάρισε τι σου αρέσει
Η αλήθεια είναι ότι βολεύει να παίρνουμε αποφάσεις που ικανοποιούν τον προσωπικό/κοινωνικό/επαγγελματικό κύκλο μας, αφού γλιτώνουμε τις προστριβές. Όταν όμως κάποια στιγμή κουραστείς, θα χρειαστεί να απαντήσεις στην ερώτηση «Τι με κάνει ευτυχισμένη;» για να ξαναπάρεις τη ζωή στα χέρια σου. Θυμήσου την πιο ευτυχισμένη σου εποχή. Τι έκανες; Τι είχες; Κάνε το ίδιο και για την πιο δυστυχισμένη. Σύγκρινε και τις δύο με τη σημερινή σου ζωή και εντόπισε τα κενά.
3. Μάθε τί σε κάνει ξεχωριστό
Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ένα χάρισμα που τον κάνει ιδιαίτερο. Αντί να περνάς τις μέρες σου θαυμάζοντας τους άλλους, ανακάλυψε αυτό που σε κάνει να ξεχωρίζεις από το σωρό και καλλιέργησέ το. Δεν έχεις ιδέα; Άρχισε να παρατηρείς για ποια πράγματα σε συγχαίρουν συχνά. Ακόμα τίποτα; Σκέψου αυτή τη στιγμή κάτι που θα ήθελες να κάνεις καλά και προχώρα το σχέδιό σου.
4. Να έχεις άποψη και να τη λες
Διαμόρφωσε άποψη για τα πράγματα και μην φοβάσαι να την λες. Τα άτομα που είναι ο εαυτός τους, βασίζουν αυτά που πιστεύουν σε ενδείξεις που πηγάζουν από μέσα τους. Και μπορούν να τα υπερασπιστούν ακόμα κι αν ορισμένοι δυσαρεστηθούν.
5. Άσε τους να σε δουν
Είναι καλύτερα να γίνεσαι ευάλωτη παρά να κρύβεσαι. Οπότε άσε οικογένεια, φίλους ή συναδέλφους να σε απολαύσουν σε όλο σου το μεγαλείο: δυνατή, αδύναμη, με αυτοπεποίθηση, με ανασφάλειες, αστεία και σοβαρή. Δείξε τους πως νιώθεις: από θλίψη και χαρά, μέχρι θυμό και ευτυχία. Μπορεί να τρομάζεις νιώθοντας ότι πρέπει να εκτεθείς, θα ανακαλύψεις όμως ότι όσο πιο αυθεντική είσαι τόσο περισσότερο ανοίγονται οι άλλοι απέναντί σου. Αν σε ενδιαφέρουν φυσικά.
6. Μη ζητάς συγνώμη γι' αυτό που είσαι
Δυστυχώς ο κόσμος είναι γεμάτος άτομα, συμπεριλαμβανομένου και του κριτή που όλοι κουβαλάμε μέσα μας, που περιμένει από μας να είμαστε ήσυχοι, να παίζουμε με τους δικούς τους κανόνες, και να είμαστε καλά παιδιά που δεν δημιουργούν προβλήματα. Όταν τους ακούμε ζητώντας συγνώμη για αυτό που είμαστε, ή παραβλέπουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας,  χάνουμε τον εαυτό μας. Ασυγχώρητο.

πηγή

Εντάξει - Τα κατάφερα...

Λοιπόν, σήμερα δεν θα κρυφτώ...
Η σημερινή μέρα ήταν δύσκολη.
Ωραία...
Όλοι μας βιώνουμε τέτοιες μέρες...
Ξέρουμε καλά πως στις δύσκολες στιγμές, πολλά φωτεινά συναισθήματα σβήνουν... ή καλύτερα χαμηλώνουν τόσο την εντασή τους που αναρωτιέσαι τι έγινε και σκοτείνιασε γύρω σου...
Ψάχνεις να βρεις τι έγινε, τι σκέφτηκες, τι δεν έκανες σωστά και έφτασες - πάλι - τόσο κοντά στην αυτο-αμφισβήτηση, το αδιέξοδο, στην δυσκολία να αναπνεύσεις σωστά, καθαρά και βαθειά..
Αισθάνεσαι άδειος. Απορείς με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Η καθημερινότητα μας δοκιμάζει. Δεν υπάρχει η πιθανότητα να βιώσεις κάτι διαφορετικό. Και ξέρετε κάτι? Έτσι πρέπει. Οι μεγαλύτεροι Μύστες της αρχαιότητας, ζούσαν εντός των εγκοσμίων - απεσύροντο δε μόνο για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα από αυτά. <<Το δε γνώρισμα ενός πραγματικού μύστη, συμπληρώνει ο Joseph Campbell, είναι να έχει κατακτήσει την διαφορετική αυτή οπτική, ενώ συνεχίζει επιτυχώς να ζει στην εγκόσμια – βέβηλη – καθημερινότητα και να κινείται μεταξύ των δύο αυτών ‘κόσμων’ δίχως να δυσανασχετεί.>>(πηγή)
Σαφώς - μην παρεξηγηθώ κιόλας - δεν κατατάσσω τον εαυτό μου στους μυημένους - κάθε αλλο -, με παρηγορεί όμως, πολύ, πως η ιδέα που φυτρώνει να φύγεις μακριά (εκτός από φυγή) δεν έχει, ούτε θα μπορούσε να αποτελεί αληθινή λύση.
Η αληθινή λύση, είναι εδώ.
Μαζί με όλους μας. Να παλεύουμε, να μαχόμαστε, να εκπαιδεύουμε ο ένας τον άλλο.  
Γιατί και οι δυσκολίες μας οδηγούν μπροστά σε μια καινούργια πόρτα, γεμάτη νέες προοπτικές.

Σήμερα βούτηξα - ξανά - και αφού βρήκα τον αναπνευστήρα μου, επεξεργάστηκα για λίγο την κατάσταση - ηρέμησα - και γύρισα πίσω.