Αγάπη

Γράφει το Χαμομηλάκι.

Ο Amir που γνώρισα...

Θυμάστε ένα προσφυγόπουλο τον Αμίρ;
Τον έδειξαν οι ειδήσεις του Άλφα πριν δυο χρόνια.
Τον είχε αναφέρει, αν θυμάμαι καλά, κι ο Λαζόπουλος
Ήταν ένα προσφυγάκι που έλεγε:
"Θέλω ένα σπίτι με Χαρά"

Έεε, πρόσφατα γνώρισα τον Αμίρ, έναν Αμίρ.
Αιγύπτιος είναι, 29-30 χρονών, μικροκαμωμένος, με λεπτή μακρυά
φαβορίτα κι ένα τσουλούφι κοκοράκι.
Ζήταγε δουλειά... σκέφτηκα λίγο και μετά του είπα να έρθει.
Του έδειξα και άρχισε να δουλεύει.
Έπεσε με τα μούτρα στην δουλειά και μετά έλεγε: να κάνω κι αυτό; να
κάνω κι εκείνο;
Έκανε ζέστη και μετά από μερικές ώρες είπε: "Ζέστη σήμερα"
Του πήγα ένα ποτήρι νερό και έπιασα να τον βοηθάω, αλλά γρήγορα τα
παράτησα.
Του έπιασα κουβέντα.
Ο Αμίρ είχε τελειώσει πανεπιστήμιο, ήταν δάσκαλος
έφυγε από την πατρίδα του επειδή δεν είχε δουλειά.
Πρόσφατα παντρεύτηκε στην Αίγυπτο και η γυναίκα του ήταν έγκυος 4
μηνών

Ένιωσα τον Αμίρ να έχει κουραστεί... και κάποια στιγμή κατά τις 3 το
μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνό του
Χτύπησε μερικές φορές και μετά σταμάτησε, χωρίς να απαντήσει ο Αμίρ.
Αλλά τα μάτια του έλαμψαν ...
σκουπισε ένα δάκρυ από τα μάτια του ...
-- Γιατί, δεν απαντάς του λέω;
-- Η γυναίκα είναι, μου λέει
-- ... θέλεις να της τηλεφωνήσεις από το δικό μου; ψέλλισα
-- Όχι, χτυπάει το τελέφωνο και ξέρω ότι με σκέφτεται ... Εγώ, θα της
χτυπήσω το βράδυ...

Και συνέχισε να δουλεύει με πιο μεγάλη όρεξη, λες και η μακρινή του
Αγάπη, του έδιωξε όλη την κούραση...

Προσευχή των Σαμάνων

Ω Μεγάλο Πνεύμα, που τη φωνή σου ακούω στους ανέμους

Και που η πνοή Σου δίνει στους πάντες ζωή,

Εισάκουσέ με.

Σε Σένα έρχομαι ως ένα από τα πολλά παιδιά Σου,

Είμαι αδύναμος, είμαι μικρός, χρειάζομαι τη δύναμη και τη σοφία Σου.

Άσε με να βαδίσω στην ομορφιά και κάνε τα μάτια μου

πάντα να βλέπουν τα άλικα και τα μαβιά ηλιοβασιλέματα.

Κάνε τα χέρια μου να σέβονται όσα έπλασες

Και κάνε μου οξεία την ακοή ώστε να ακούω τη φωνή Σου.

Κάνε με σοφό ώστε να καταλάβω αυτά που

στο λαό μου δίδαξες.

Ζητώ σοφία και δύναμη.

Όχι για να είμαι ανώτερος των αδελφών μου, αλλά για να μπορώ

να πολεμώ τον πιο μεγάλο μου εχθρό, τον ίδιο εμένα.

Δώσε να είμαι πάντα έτοιμος να παρουσιαστώ ενώπιόν Σου

με χέρια καθαρά και μάτι ευθύ,

ώστε η ζωή σαν σβήνει και ξεθωριάζει ίδια με ηλιοβασίλεμα,

το πνεύμα μου να ΄ρθει σε Σένα

χωρίς ντροπή.

ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΙΣΟΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ

Εργαζόμενος κανείς επί του εαυτού του έρχεται σε επαφή με τον βαθύτερο πυρήνα της ύπαρξής του. Έχουμε αναρωτηθεί άραγε, αυτός ο πνευματικός πυρήνας τι χαρακτηριστικά έχει; Αν βέβαια μπορούμε με τον πεπερασμένο νου μας να τα προσδιορίσουμε. Η εξέλιξη λοιπόν θα μας φέρει σε επαφή με την πηγή της θέλησης και έτσι θα μπορούμε να παίρνουμε αποφάσεις και να δρούμε, εμείς και όχι άλλοι για μας. Δεν θα επηρεαζόμαστε από την κοινή γνώμη, από τα πάθη μας, από τους άλλους. Θα είμαστε ενεργητικοί. Αυτό είναι η θέληση. Θα έχουμε επίσης, επίγνωση του τι συμβαίνει μέσα μας. Θα είμαστε συγκεντρωμένοι, θα αξιοποιούμε τις εμπειρίες της ζωής μας. Το υποσυνείδητό μας θα μειώνεται συνεχώς. Αυτά θα λέγαμε ότι αντιστοιχούν στην ιδιότητα της συνείδησης, με την οποία εξελισσόμενοι θα έρθουμε σε επαφή. Υπάρχει επίσης και η αγάπη. Αυτή πως θα εμφανιστεί μέσα μας; Σαν μείωση του εγωισμού, κατανόηση, αποδοχή, προσφορά.

Εδώ λοιπόν ερχόμαστε στο ζήτημα της φιλανθρωπίας. Πολλοί από εμάς φανταζόμαστε την εξέλιξη σαν αύξηση της συνειδητότητας, σαν διεύρυνση της αντίληψης, σαν ισχυροποίηση της θέλησης. Αλλά για ποιον σκοπό; Να κάνουμε τι με την συνείδηση και την θέληση; Ποιος θα είναι ο άξονας στον οποίο θα κινηθούμε; Πως θα χρησιμοποιήσουμε την αυξημένη συνειδητότητά μας και την ενεργοποιημένη μας θέληση; Για το καλό, ή για το κακό; Εδώ έχουμε ένα σταυροδρόμι, όπως στον μύθο του Ηρακλή, ο οποίος έπρεπε να διαλέξει τον δρόμο της αρετής ή τον δρόμο της κακίας.

Οικοκοινότητες - Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον

Με τον όρο οικοκοινότητες (ecovillages ή ecomunicipallities) εννοούμε κοινότητες που παρουσιάζουν λόγω της κοινωνικής, οικονομικής και οικολογικής τους οργάνωσης (μεθόδους κατασκευής, λειτουργίας και των δηλωμένων τους στόχων) κάποια σημαντικά διαφοροποιά χαρακτηριστικά από το μέσο όρο των ανθρώπινων κοινοτήτων σε μία ευρύτερη περιοχή προς την κατεύθυνση της βιωσιμότητας.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων κοινοτήτων που έχουν δομηθεί από την αρχή ή αναδομηθεί σε υπάρχουσα υποδομή, και τα οποία διατείνονται ότι λειτουργούν ως ισχυρά εναλλακτικά εργαλεία αειφορικής ανάπτυξης.
Σε πολλές περιπτώσεις η στάση και η φιλοσοφία τέτοιων κοινοτήτων έχει διατυπωθεί ως ο αντίποδας πολλών χαρακτηριστικών μίας σύνθετης πραγματικότητας όπως αυτής της σημερινής μορφής του παγκοσμιοποιημένου πλανήτη και του σύγχρονου καπιταλισμού. Οι κάτοικοι τέτοιων κοινοτήτων έχουν συνειδητές θέσεις σε σχέση με την υπερκατανάλωση αγαθών, τη διατροφική και ενεργειακή αυτονομία, την τοπικότητα και την παγκοσμιότητα, τον σεβασμό και την προστασία του περιβάλλοντος.
Οικοκοινότητες υπάρχουν πολλές σε όλα τα σημεία του πλανήτη, αλλά το κίνημα των οικοκοινοτήτων που αναπτύχθηκε κυρίως στη Βόρειο Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη, πρόσφατα γνωρίζει μία ραγδαία άνθηση κυρίως ως αντίδραση στις διεθνείς πολιτικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές εξελίξεις.
Βάσει του αριθμού τους, τέτοιες προσπάθειες χωρίζονται σε «οικοκοινότητες» (έως 50 άτομα), «οικοχωριά» (50-150 άτομα) και «οικοδήμους» (150-2000+ άτομα).

Οι οικοκοινότητες είναι - κοινωνικά, οικονομικά και οικολογικά - βιώσιμες συνειδητές κοινότητες. Οι περισσότερες στοχεύουν σε 50-150 κατοίκους γιατί αυτός είναι ο αριθμός που θεωρείται ως μέγιστος για ένα υγιές κοινωνικό δίκτυο, σύμφωνα με τα ευρήματα της κοινωνιολογίας και της ανθρωπολογίας.
Μια οικοκοινότητα συνήθως αποτελείται από άτομα που έχουν επιλέξει να δοκιμάσουν μια εναλλακτική λύση απέναντι στον συγκεντρωτισμό και την κεντρική εξουσία. Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν την παγκοσμιοποίηση, τον καταναλωτικό τρόπο ζωής, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, την αυξανόμενη επέκταση των αστικών κέντρων, τη βιομηχανική γεωργία και κτηνοτροφία καθώς και την υπερεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα ως τάσεις που πρέπει να αλλάξουν για να αποφευχθεί η οικολογική καταστροφή. Βλέπουν τις κοινότητες με μικρό αριθμό κατοίκων και με μικρό οικολογικό αντίκτυπο ως μια εναλλακτική πρόταση. Παρόλα αυτά, πολλές από αυτές τις κοινότητες δεν ασπάζονται κάποιο είδος αναχωρητισμού αλλά συνεργάζονται μεταξύ τους για τη δημιουργία ενός δικού τους δικτύου.

Ο όρος συνειδητή κοινότητα χρησιμοποιήθηκε επίσημα έπειτα από μια συνάντηση το 1948 στις ΗΠΑ ατόμων που ενδιαφέρονταν για την ίδρυση εναλλακτικών κοινοτήτων. Ο όρος «συνειδητή» εκφράζει τη συνειδητή θέληση των ατόμων να βρεθούν μεταξύ τους. Η FIC (Fellowship of Intentional Communities), που γεννήθηκε τότε, διέκρινε τις εξής κατηγορίες συνειδητών κοινοτήτων: οικοδομικοί συνεταιρισμοί, κοινοπραξίες γης (land trusts), κομμούνες, κιμπούτς, άσραμς και κοοπερατίβες σπιτιών.
Το 1991 ο Robert Gilman δημιούργησε έναν νέο όρο που τείνει να γίνει επίσημος: Τις οικοκοινότητες ή οικοχωριά. Έγινε ευρύτερα αποδεκτός ως μία ακόμα κατηγορία συνειδητής κοινότητας. Ο Gilman όρισε ένα οικοχωριό ως έναν οικισμό όπου:

• Το πλήθος των κατοίκων επιτρέπει την υγιή κοινωνική και πολιτική δικτύωση (συνήθως έως 150 άτομα).
• Υπάρχουν όλες οι βασικές και απαραίτητες δομές για να μπορεί να ζήσει κάποιος άνθρωπος.
• Οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι ακίνδυνα ενσωματωμένες στον φυσικό κόσμο.
• Είναι βιώσιμος, δηλαδή συντηρείται από μία υγιή ανθρώπινη ανάπτυξη η οποία μπορεί να συνεχίζεται επιτυχώς στο αόριστο μέλλον, χωρίς επιβλαβείς επιδράσεις στο περιβάλλον.
• Πρέπει να έχει πολλαπλά κέντρα πρωτοβουλιών.

Οι αρχές στις οποίες βασίζονται οι οικοκοινότητες μπορούν να εφαρμοστούν σε αστικό και υπαίθριο περιβάλλον, όπως επίσης και σε «ανεπτυγμένες» όπως και σε «αναπτυσσόμενες» χώρες. Οι υποστηρικτές των οικοκοινοτήτων συνήθως αναζητούν δομική ανεξαρτησία και όσο το δυνατόν λιγότερο εμπόριο έξω από την οικοπεριοχή τους. Οι υπαίθριες οικοκοινότητες βασίζονται συνήθως σε βιολογική καλλιέργεια, μόνιμη καλλιέργεια (permaculture) καθώς και άλλες πρακτικές που λειτουργούν υπέρ του οικοσυστήματος και της βιοποικιλότητας.
Μια οικοκοινότητα βασίζεται συνήθως σε:

• «Πράσινο» κεφάλαιο υποδομής.
• Αυτόνομες κατοικίες για την ελαχιστοποίηση του οικολογικού ίχνους.
• Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
• Μόνιμη καλλιέργεια (permaculture).
• Διάφορες μορφές υποστηρικτικής κοινότητας και κοινοτικών πρακτικών.
• Ο κεντρικός σκοπός πολλών οικοκοινοτήτων είναι να αποτελέσουν παράδειγμα βιώσιμου οικισμού, δηλαδή τα περισσότερα πράγματα που χρειάζονται να παράγονται εκεί επί μονίμου βάσεως.

Η οργάνωση μιας οικοκοινότητας στηρίζεται σε έναν ελάχιστο «κώδικα ηθικής» και το τελικό αποτέλεσμα έχει χαρακτηρισθεί ως οικοαναρχισμός (ή οικολογική αναρχία):

• Αγορά από τα ίδια τα μέλη ώστε να ενισχυθεί η τοπική οικονομία.
• Τοπική παραγωγή και διάθεση του φαγητού.
• Περιορισμός της υπερκατανάλωσης αγαθών.
• Συναινετική λήψη αποφάσεων.
• Σεβασμός της διαφορετικότητας του κάθε ατόμου.

Η οικοαναρχία αποτελεί συγχρόνως κλάδο του σύγχρονου αναρχισμού και τάση του οικολογικού κινήματος.

πληροφορίες από εδώ

Η Ψήφος Τώρα Αρχίζει

Είναι πολύ σημαντικό να συμμετέχουμε στην δημιουργία της κοινωνίας μας με τη ψήφο μας στις εκλογές. Είναι συγχρόνως ιερό δικαίωμα και ευθύνη.

Μπορούμε επίσης να ψηφίζουμε κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε δευτερόλεπτο με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις λέξεις, τις συμπεριφορές και τις πράξεις μας, οι οποίες σαν ψήφοι επιδρούν στην κοινωνία γύρω μας, με θετικούς και αρνητικούς τρόπους, μέσα από το συλλογικό μας υποσυνείδητο και το ενιαίο ενεργειακό - συναισθηματικό μας πεδίο.

Πως μπορούμε να ψηφίζουμε κάθε δευτερόλεπτο για την κοινωνία που θέλουμε;

1. Ψηφίστε με το οραματισμό σας - Δώστε 5 με 10 λεπτά κάθε μέρα οραματιζόμενοι την ιδανική κοινωνία στην οποία θα θέλατε να ζήσετε. Με ισότητα, ενότητα, δικαιοσύνη και ευημερία για όλους.

2. Ψηφίστε με την ειρήνη σας - Δώστε λίγο χρόνο ακόμα στην συγκέντρωση σας για να αδειάστε το νου σας και να βιώστε εσωτερική ειρήνη και αρμονία.

Είναι αποδειγμένο από έρευνες ότι οι δυο αυτές ενέργειες έχουν θετική επίδραση πάνω στους ανθρώπους, στο περιβάλλον και στην κοινωνία γύρω μας.

3. Ψηφίστε με τις λέξεις σας – Είναι αποδειγμένο, επίσης, ότι η θετικότητα (αλλά και η αρνητικότητα) ενός ανθρώπου επιδράει στους άλλους γύρω του. Ψηφίστε με το να μιλάτε για τα ιδανικά σας, τις λύσεις που σκέφτεστε, και για το πως θέλετε να είναι η κοινωνία – πάρα να γεμίσετε την ατμόσφαιρα με αρνητικά παράπονα, φόβο, άγχος, κριτική και θυμό.

4. Ψηφίστε με την συμπεριφορά σας.

α. Ψηφίστε για διαφάνεια και τιμιότητα με το να είστε πάντα τίμιοι σε όλες τις συναλλαγές σας με όλους, ακόμα και με το κράτος, ακόμα και με την εφορία.
β. Ψηφίστε για ενότητα και ισότητα με το να συμπεριφέρεστε προς όλους με τον ίδιο σεβασμό και ενδιαφέρον – ανεξάρτητα από την πολιτική, θρησκευτική ή εθνική ταυτότητα του άλλου.
γ. Ψηφίστε για μια κοινωνία ευημερίας, μαθαίνοντας να δημιουργείτε ευημερία για τον εαυτό σας και τους άλλους.
δ. Ψηφίστε για μια κοινωνία με αγάπη με το να βοηθάτε αυτούς που έχουν ανάγκη.
ε. Ψηφίστε για μια πράσινη κοινωνία προσέχοντας που πετάτε σκουπίδια, ανακυκλώνοντας και κάνοντας οικονομία στο νερό, στο ρεύμα και στην θέρμανση.
στ.Ψηφίστε για ασφάλεια οδηγώντας προσεκτικά και με σεβασμό.

Η κάθε μας πράξη και συμπεριφορά είναι τελικά μια πολιτική πράξη – μίας ψήφος που επιδράει στην πολιτεία και στον εαυτό μας. Ο χρυσός κάνονας «να μην κάνω στους άλλους αυτό που δεν θέλω να κάνουν σε μένα» απλώς καθρεφτίζει τον αμετάβλητο νόμο του σύμπαντος : «Οι άλλοι θα κάνουν (κάποια στιγμή) σε μένα αυτό που κάνω εγώ στους άλλους.» Με την μικρή διαφορά, ότι οι πράξεις που μας «επιστρέφονται» μπορεί να έρθουν από αλλού και όχι από εκεί που περιμένουμε.

5. Ψηφίστε με τον τρόπο ζωής σας. Ο τρόπος ζωής μας έχει μεγάλη επίδραση πάνω στην κοινωνία και στο περιβάλλον. Είμαστε όλοι ενωμένοι σε ένα πεδίο – υποσυνείδητο, ενεργειακό και περιβαλλοντικό – ώστε η κάθε συνήθεια ζωής μας επιδράει στο σύνολο και το περιβάλλον. Είναι πολύ σημαντικό σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή να ζούμε απλά - απελευθερωμένοι από πολλές υλικές ανάγκες (η εξάρτηση σε αυτές μια ριζική αιτία της κρίσης.) Να ζούμε ευτυχισμένοι με ευγνωμοσύνη για τις απλές χαρές της ζωής χωρίς να καταναλωνουμε ασκοπα πολύ νερό, ρεύμα ή θέρμανση.

6. Ψηφίστε με την ανιδιοτέλεια σας – η υπηρεσία προς αυτούς που έχουν υλική ή συναισθηματική ανάγκη είναι από τις πιο δυνατές ψήφους μας για την ιδανική κοινωνία.

7. Ψηφίστε ομαδικά με προσευχή, ψαλμούς, οραματισμό και διαλογισμό. Είναι γνωστό ότι η ενωμένη ομαδική πρόθεση θετικών επιθυμιών έχει 100 φορές πιο πολύ δύναμη από την ατομική.

8. Ψηφίστε με το Χο’οπονοπονο, με το να μάθετε να αποσύρετε την ενέργεια και την συμμετοχή σας από αυτά που δεν θέλετε να υπάρχουν στην κοινωνία μας.
(http://www.holisticharmony.com/greek/hopono.asp)

Ψηφίστε στις εκλογές – αλλά επίσης ψηφίστε με τις σκέψεις, τα οράματα, την εσωτερική σας ειρήνη, τις λέξεις, τις συμπεριφορές, τις πράξεις και τον τρόπο ζωής σας.

Απελευθερωθείτε από το αίσθημα ανεπάρκειας και ματαιότητας. Συνειδητοποιείστε ότι έχετε μια σημαντική επίδραση στο ενιαίο ενεργειακό πεδίο που επηρρεάζει όλη την ανθρωπότητα. Αντί να έχετε θυμό και απαιτησεις απο τους άλλους που ενδεχομένως δείχνουν ιδιοτέλεια, παθητικότητα ή αδιαφορία, δείξτε μεγαλύτερη ενεργητικότητα, συνειδηση και εστίαση στις δικές σας προσπάθειες, χωρίς απογοήτευση και ηττοπάθεια.

Είναι και αυτή μία ψήφος -Αλλαγής !

Να είμαστε όλοι πάντα καλά

Του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

πηγή